Keep it brief...

RT: @usweekly: Twitter is back! Now we can gossip. So what do you think of rumors that @PaulaAbdul will return to #AmericanIdol? Producers are denying

RT: @TIME: How did hackers bring down Twitter? |  http://tr.im/vLxb #DDoS

RT: @BreakingNews: The social networking site Twitter says it is recovering from a major cyber attack, offline for more than 3 hours.

อืม มานั่งนึกดูนะครับ
สมมติมีอยู่วันนึงที่ตื่นมาแล้วพบว่า
โซเชียลเน็ตเวิร์กทั้งปวงของเรา Down พร้อมกันหมด
ทั้ง Exteen, Facebook, Twitter, Hi5, msn,
ไปจนถึง pantip! และเว็บบอร์ดที่แต่ละคนสิงสถิตย์อยู่
(แต่เน็ตยังใช้การได้นะครับ)
จะเป็นไงเนี่ย? (ซึ่งมีความเป็นไปได้)

จะว่าไป มันก็ไม่ใช่ปัจจัย 4 นะครับ
คนเราก็สมควรจะสามารถอยู่กันต่อไปได้แหละ
แต่........
ไม่เอาอะ มันไม่หนุกอะ T^T

มีเรื่องเบื่อ แต่ไม่อยากบ่นกับใคร
ผมแนะนำให้ไปลงกับเพลงครับ

ผมมีเพลงในหมวด Feel good ส่วนตัวอยู่จำนวนหนึ่ง
เมื่อไหร่ที่รู้สึกแย่ เซ็ง เบื่อ หรืออารมณ์ด้านลบอื่นๆ
เพลงเหล่านี้จะช่วยได้เสมอ
นี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น, Lost in Space ของ Lighthouse Family ครับ

Sometimes I get tired of this me-first attitude
You are the one thing that keeps me smiling
That's why I'm always wishing hard for you

'Cause your light shines so bright
I don't feel no solitude
You are my first star at night
I'd be lost in space without you

And I'll never lose my faith in you
How will I ever get to heaven, if I do

Feels just so fine
When we touch the sky me and you
This is my idyll of heaven
Why can't it always be so good?

But it's all right, I know you're out there
Doing what you've gotta do
You are my soul satellite
I'd be lost in space without you

And I'll never lose my faith in you
How will I ever get to heaven, if I do

I'll never lose my faith in you...

มีงานชิ้นหนึ่งที่ต้องทำด่วน
ซึ่งเราต้องขอความช่วยเหลือไปยังหน่วยงานอื่น
ก็เห็นใจนะ เพราะคนที่เราต้องไปรบกวนไม่ได้รู้เรื่องแต่แรก
ก็ืัทั้งเกรงใจและรู้สึกแหละ
แต่ในเวลานี้ ไม่มีใครอีกแล้วที่จะช่วยเราได้
เราก็พูดจาดีๆ อ้อนวอน ขอความเห็นใจ
แต่น้ำเสียงเธอจะแบบ หงุดหงิดรำคาญ
ประมาณว่า ทำไมเพิ่งมาขอเอาตอนนี้ล่ะคะเนี่ย
(และเราก็ต้องการวันนี้ครับ!)

เรื่องของเรื่องคือ อีคนรับเรื่องนี่พอรับไปก็เอาไปไว้ไหนไม่รู้
แล้วตัวไปต่างประเทศครับ เห็ดสดมาก
แล้วในขณะที่ทั้งหมดต้องปิดจ๊อบคืนวันศุกร์
ช่วงเวลาที่ไม่มีใครอยากทำงานกัน
เออ กูรู้ว่ากูมารบกวน แต่มึงนึกว่ากูอยากอยู่ยังงี้ในคืนวันศุกร์เหรอ?
ไม่มีใครอยากหรอก แต่มันเป็นงาน มันเป็นหน้าที่ไง เข้าใจไหม
คำนึงที่เธอพูดมาแล้วผมฉุนกึ้กมากคือ

"นี่มัน 5 โมงเย็นแล้วนะคะ เดี๋ยวจะออกจากออฟฟิศแล้วค่ะ"

คือผมเข้าใจนะว่าสำหรับคนบางคน เวลาออกงานนั้นศักดิ์สิทธิ์มาก
และเขาอาจจะมีนัดหลังจากงานก็ได้
แต่งานที่ว่ามันก็เป็นผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย
คุณกลับไม่เห็นความสำคัญและความด่วนของมันเลย
ผมฉุนเพราะในขณะที่เรากำลังแคร์มากว่างานจะเสร็จไหม
เหตุผลของเธอคือ นาฬิกาบอกว่า
นี่ไม่ใช่เวลาที่กูจะต้องมาช่วยมึงแก้ปัญหาแล้ว

อนึ่ง อีเห็ดนี่อยู่ฝ่ายการตลาด

สิ่งที่ผมต้องการจากอีนี่ (เริ่มเปลี่ยนสรรพนาม)
คือไฟล์งานบางอย่างที่เธอบอกว่า
"อุ๊ยไม่ได้ค่ะ ปกติเราต้องให้ outsourse เป็นคนทำ layout
คุณต้องส่งมาให้เราดูก่อน แล้วเราถึงจะส่งต่อ บลา บลา บลา..."
อีห่า! ก็กูบอกอยู่เนี่ยว่ากูต้องปิดคืนนี้ ยังจะมาสะแอ๋งขั้นตอนเยอะอีก
ผมเลยบอกว่า เอางี้ ผมรู้จักกับ PR บริษัทคุณ
ขออนุญาตผมติดต่อเองได้ไหม? เขาอาจจะช่วยได้
แน่นอนว่าอีนี่ลิงโลดขึ้นมาทันทีเนื่องจากสามารถผลักภาระออกจากมือได้แล้ว

ขอตัดฉากมาที่แผนกประชาสัมพันธ์

5 โมงครึ่ง โทรไปยังนั่งโต๊ะกันอยู่เลยครับ
ทั้งสองคุยดีมาก และให้ความช่วยเหลือสุดตัว
ทั้งที่ไม่ได้มีของอยู่ตรงหน้าตัก
เขาและเธอทั้งสองกุลีกุจอช่วยหาของที่ผมต้องการ
ทั้งที่ตรงนี้ไม่ใช่งานโดยตรงของเขาเลย
เพียงแต่เขาพอจะช่วยได้เท่านั้น

หลังจากส่ง email ไฟล์งานมาให้ผมครึ่งชั่วโมง
ผมยังไม่ได้
ผมโทรกลับไปเข้ามือถือของน้อง PR อีกครั้ง
บอกว่า ยังไม่ได้อีเมลเลย ทำไงดี
เธอออกมาจากออฟฟิศแล้วครับ แต่ยังไม่ไกล
ปรากฏเธอเดินกลับไปที่โต๊ะอีกครั้ง
เพื่อส่งงานให้ผมใหม่
โดยคราวนี้ แยกส่ง email ละ 1 ไฟล์ให้
แล้วก็บอกว่า "หนูมีข้อมูลเพิ่มเติมนิดหน่อย
ไม่รู้จะเป็นประโยชน์ไหม แต่พี่ลองเอาไปเปิดดูนะคะ
ถ้าพี่อยากใช้ก็ไช้ได้เลยค่ะ"

ผมไม่คิดว่า การช่วยกันดูแลผลประโยชน์ของบริษัท
หรือช่วยกันสร้างภาพที่ดีให้บริษัท
จะเป็นหน้าที่เฉพาะของฝ่ายประชาสัมพันธ์เท่านั้นนะ
แต่ผมว่าเป็นหน้าที่ของทุกคนครับ
ดัีงนั้น ผมไม่คิดว่า
"PR ก็แค่ทำหน้าที่ของเขาอยู่แล้ว"
และ
"มันไม่ใช่หน้าที่ของการตลาดเขาซักหน่อย" เลยนะ

มันอยู่ที่นิสัยคนจริงๆ

คุณจะทำยังไงครับ
ถ้าในฝันคุณได้ยินหมายเลขโทรศัพท์มือถือเบอร์หนึ่ง
ซ้ำไปซ้ำมาเป็นสิบๆ ครั้ง ย้ำแล้วย้ำอีก
ขนาดที่ตื่นมาแล้วคุณยังจำเบอร์ได้

ผมจดเอาไว้
แต่ยังไม่กล้าโทร

แต่ว่าไหมว่า มันน่าโทรมากเลย?

คำถาม:
1) เป็นคุณคุณโทรไหมครับ?
2) คุณคิดว่าคุณจะเจอใครที่ปลายสาย
3) คุณจะกล้าอธิบายเหตุผลกับเจ้าของเบอร์จริงๆ หรือเปล่า?

ปล. หมายเลขที่ว่าคือ 08-9984-xxxx
ใกล้เบอร์ใครบ้าง ติดต่อผมเร็ว!

เมื่อก่อนผมไม่ชอบมันฝรั่งทอดกรอบ
แต่พอเลย์ทำรสกะเพรากรอบออกมา โอ
ทำไมมันอร่อยอย่างนี้

แต่ตอนนี้ต้องเลย์รสหมึกย่างเท่านั้นเล้ย...
และที่แปลกมากคือ ผมเป็นคนที่ไม่ชอบปลาหมึกย่างเลยสักนิดเดียว
ไม่ชอบกินนะครับ เพราะผมว่ามันเหนียว และแห้ง
แต่ชอบดม เพราะผมว่ามันหอม
เวลากินเหล้ากะเพื่อน เขาสั่งปลาหมึกย่างมากินกัน
ผมจะกินถั่วหรือข้าวเกรียบ แล้วดมปลาหมึกเอา

เลย์หมึกย่างจึงเป็นคำตอบที่ลงตัวจริงๆ

ปล.1 อ้วนสัด อย่ากินเยอะนะครับ
ปล.2 เข้าทำนอง เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง อย่างแรง
ขอเปลี่ยนท่อนหลังเป็น 'เกลียดปลาหมึก กินเลย์' แทน


เอ้า โปรโมตบล๊อกใหม่ในเครือ Bickboon อีกแล้วครับ

Bickboon Shoots

กริยา Shoot นี่ นอกจากจะแปลว่า ยิงปืน หรือ ยิงประตู (ฟุตบอล) แล้ว
ยังแปลว่าถ่ายรูปได้อีกด้วย
นั่นเป็นที่มาของชื่อบล๊อกล่ะครับ
บล๊อกนี้จะเน้นเอาไว้เล่าเรื่องด้วยรูปโดยเฉพาะ
เพราะหลายครั้งพบว่าตัวเองขี้เกียจเขียน
แต่มีรูปอยากอวด
ก็เลยกะว่า เอารูปเป็นตัวตั้ง
แล้วเขียนประกอบนิดหน่อย

ลองดูอีกทีว่าจะทำให้ update ได้บ่อยไหม

(ล่าสุดพอมี briefs.exteen ซึ่งคอนเซ็ปต์คือ 'เขียนสั้นๆ'
ปรากฏว่าเขียนได้บ่อยขึ้นจริงๆ ดีใจจัง :-)

อนึ่งอนึ่ง
ผมเป็นคนถ่ายรูปไม่สวย กล้องก็ป๊อกแป๊ก
คงจะเน้นฝีมือหรือเทคนิคไม่ไหว และเป็นตัวอย่างใครไม่ได้แน่
เอาแค่ 'มีรูปมาเล่า' เท่านั้นก็แล้วกันนะครับ