depressed

Soup

posted on 19 Aug 2008 02:44 by briefs  in depressed
ความวุ่น กับความโหวง
ไม่รู้อันไหนไก่ อันไหนไข่
ไม่รู้อะไรเป็นสาเหตุของอะไร

ผมพยายามทำตัววุ่น เพราะผมรู้สึกโหวง
หรือผมรู้สึกโหวง เพราะชีวิตผมกำลังวุ่น

เป็นความรู้สึกที่แปลกมาก, แต่ไม่ได้แปลว่าไม่คุ้นเคย
ความรู้สึกนี้มักมาราวๆ หน้างานสัปดาห์หนังสือ
เพราะจะเป็นช่วงที่วุ่นมหาศาล

เคยได้ยินเขาว่า ถ้าเหงา หรือเศร้า ให้ทำงานหนักๆ เข้า
มันจะได้ยุ่งๆ จนลืมเหงา
เพราะความเหนื่อยมันจะช่วยกลบ
แต่ผมพบว่ามันเหมือนกับปรุงก๋วยเตี๋ยว
เช่น ก๋วยเตี๋ยวเปรี้ยวเกินไป ก็เลยเหยาะถล่มมันด้วยน้ำปลา
เพราะหวังให้ความเค็มช่วยพรางความเปรี้ยว
หรือ ก๋วยเตี๋ยวเผ็ดเกินไป ก็เลยตักน้ำตาลหว่านลงไป 5 ช้อน
ผลที่ได้คือ เปรี้ยวไม่ได้หาย เผ็ดไม่ได้หาย
แต่กลับได้น้ำปลามากระแทกไต
และได้น้ำตาลมาเร่งเบาหวานซ้ำ

ซึ่งอันที่จริง สิ่งที่ผมควรทำคืออะไร
น่าจะเติมน้ำซุปลงไปใช่ไหม
เติมน้ำต้มโครงไก่หวานหอมลงไป
ช่วยเจือจางความเปรี้ยวเข็ดฟัน
ช่วยบรรเทาความเผ็ดเจ็บลิ้น

ปัญหาคือ
น้ำซุปในชีวิตผมตอนนี้ เกลี้ยงหม้อ
ไม่มีเหลือหลอเลยสักช้อนเดียว

.
.
.


ตกลงอันไหนมันดีกว่ากัน
ระหว่าง
เหงาเฉยๆ
กับ
เหงา และเหนื่อย


No fun, thank you

posted on 19 May 2008 15:09 by briefs  in depressed

จิตตก...

คืนวันเสาร์เพื่อนโทรมาชวนไปเที่ยว
ไม่อยากไป ไปไม่ไหว ปฏิเสธ
คืนวันอาทิตย์ เพื่อนชวนอีกรอบ
เอา ลองดู เผื่อสภาพจิตจะดีขึ้น

เพื่อนคนนี้เป็นนักฟังที่ดี และสนิทพอสมควร
ที่เลือกเพื่อนนักฟัง ไม่ได้แปลว่าผมอยากจะเล่า
แต่เผื่อไว้ว่า ถ้าผมจะเล่า ผมรู้ว่ามันจะไม่ judge
และที่เลือกเพื่อนสนิท เพราะรู้สึกอยากเมา
ผมไม่อยากเมาต่อหน้าคนที่ไม่สนิท
ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ปรากฏพอไปถึง
เพื่อนเซอร์ไพรซ์ด้วยการนัดเพื่อนมาอีกกลุ่มใหญ่นับได้ 8 คน
ผู้คนใหม่ๆ ทั้งหมด แปลกหน้าทั้งนั้น
ทุกคนกำลังอยู่ในอารมณ์ปาร์ตี้
ร่าเริงและเป็นมิตรสุดเหวี่ยง

ในขณะที่ผมนั่งหน้าเป็นหมา...

กูไม่ได้อยู่ในอารมณ์อยากได้เพื่อนใหม่
กูอยู่ในอารมณ์อยากอยู่กับเพื่อนเก่า
ที่กูไม่ต้อง fake ความเฟรนด์ลี่
ที่กูไม่ต้อง fake ว่ากูกำลังมีความสุข
ที่กูไม่ต้อง fake ว่ากูกำลังสนุก
ที่กูสามารถหน้าหมาได้แบบไม่ต้องรักษาลุค
ที่กูไม่ต้องนั่งเกรงใจว่า กูทำพวกมึงหมดสนุกหรือเปล่า

เพื่อนมันก็ไม่ผิดหรอก มันไม่รู้ว่าผมจิตตกระดับไหน
มันก็แค่อยากให้ผมสนุก

แต่ในบางสถานการณ์
Having fun ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนเราต้องการเลย

ผมนั่งฝืนอยู่ประมาณ 20 นาที พอไม่ให้น่าเกลียด
จากนั้นขอตัว โดยโกหกว่านัดเพื่อนอีกคนไว้

แวะซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์
แล้วกลับบ้าน
.
.
.
ตัดสินใจว่า...
งั้นอยู่คนเดียวแล้วกัน

เพราะไม่่ต้อง have fun ก็ได้
.
.
.

เหงา

posted on 19 Apr 2008 23:34 by briefs  in depressed


ผมลองเหงามาแล้วหลายแบบ
ระหว่างเหงาตอนว่างๆ กับเหงาตอนยุ่งๆ เนี่ย
เหงาตอนยุ่งๆ ทรมานกว่าเยอะเลย

เหมือนเรื่องของ relationship
เหงาตอนโสด กับเหงาตอนมีแฟน
เหงาตอนมีแฟนก็ทรมานกว่ากันเยอะเช่นกัน
.

.

.


แฟนผมไม่สบาย
ผมรู้สึกไม่ดีที่ไม่ได้อยู่ดูแลเขา

คุณอยู่ไกล ต้องดูแลตัวเองนะ
หายเร็วๆ นะครับ


ซวย

posted on 02 Apr 2008 02:56 by briefs  in depressed
วันนี้หงอยจ๋อย อ้างว้าง เซ็งๆ เฮงซวยๆ ยังไงชอบกล

ประการที่หนึ่ง น้องที่ต้องออกจากงานเข้ามาเก็บของ
บรรยากาศดูเศร้าใจชอบกล
ประการที่สอง จิตตกเนื่องจากระยะทางอันห่างไกล
ยังต้องรออีก 8 วันถึงจะได้เจอหน้าคนที่ผมรัก
ประการที่สาม หิวข้าว แต่ไม่ได้กินของอร่อย
ขนาดกูหิวๆ กินแล้วยังไม่อร่อยเลย
ประการที่สี่ โทรหาใครก็ไม่รับสาย
วันนี้เป็นวันแห่งการไม่รับสายแห่งชาติจริงๆ
ประการที่ห้า นั่งรถไฟฟ้าจากออฟฟิศไป 2 ป้ายแล้วเพิ่งรู้ตัวว่าลืมของ
ต้องย้อนกลับไปเอาอย่างไกล
ประการที่หก แท็กซี่คันที่ผมนั่งกลับบ้านโดนแท็กซี่ด้วยกันเสยตูด
ขณะที่กำลัง sms บ่นกับแฟนว่า "วันนี้ผมว่าผมซวยจัง"
ประการที่เจ็ด กลับมาต้องนั่งเขียนงานต่อ
ขณะที่พรุ่งนี้มีนัดและการงานสำคัญขี่ๆ จ่อๆ ซ้อนกันอยู่ 3 อย่าง
และผมมีเวลานอนน้อยมาก T_T

เขาว่าความซวยมันจะมากันเป็นพวงๆ ปื้นๆ
ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยอาฟเตอร์ซวย
มันเป็นแบบนี้เอง



วันนี้ร้องไห้ 1 ทีสั้นๆ...