posted on 26 Apr 2008 03:52 by briefs in determined
หมู่นี้สภาพจิตขึ้นๆ ลงๆ
แบบที่เขาเรียกโรลเลอร์โคสเตอร์ไรด์
เป็นรถไฟเหาะทางอารมณ์
กำลังพยายามหาจุดพอดีให้ชีวิต
ซึ่งยากชิบหายๆๆๆๆๆๆ
แต่ผมกำลังรู้สึกได้ว่า
เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายกำลังต่อสู้อย่างสุดกำลัง
และถ้ามันชนะศึกครั้งนี้
เราจะแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล
posted on 29 Apr 2008 04:57 by briefs in determined
นโยบายใหม่ของที่บ้านตอนนี้คือ
'ห้ามกินข้าวเหลือ' ครับ!
ประกาศโดยแม่ผมเอง ซึ่งผมก็เห็นด้วยมากๆ เลยนะ
เมื่อไม่นานมานี้ร้านพี่หนิงอาหารตามสั่งแถวออฟฟิศ a day
ก็ประกาศกร้าวขึ้นราคาข้าวไข่เจียวกะเพราหมู... อาหารจานประจำของผม
(เขาไม่ได้กร้าวหรอกครับ
ออกไปทางประกาศอ่อยๆ จ๋อยๆ ขอความเห็นใจต่างหาก
ด้วยความที่ข้าวสารตอนนี้แพงโคตรพ่อฯ มากๆ)
ผมเป็นคนชอบกินข้าวเหลือ...
...ไม่ได้ 'ชอบ' หรอกครับ 'มักจะ' น่ะ
('ชอบ' ในภาษาไทยบางครั้งไม่ได้แปลว่าชอบซีนะ)
เพราะเป็นคนชอบกินกับมากกว่ากินข้าว
กับหมดปุ๊บ หยุดกินข้าวปั๊บ
อยู่บ้านไม่ค่อยมีปัญหา เพราะว่าตักเองก็จะรู้ว่าจะกินแค่ไหน
แต่เวลาไปกินร้านตามสั่งเนี่ย
พอบอกว่า "ข้าวน้อยๆ นะครับ"
เหล่าแม่ค้ามักกวาดตามองเรือนร่างอันอูมอวบของผมแล้วบอกว่า
"จะอิ่มเหรอลูก" แล้วตะกุยข้าวจากหม้อแถมลงไปอีก 2 ทัพพีเรื่อยไป
ผลคือเหลือทุกครั้ง เสียดาย หมู่นี้ยิ่งเสียดายหนักขึ้น
เพราะข้าวแพงขึ้นหลายเท่า
ตอนนี้จะดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับแม่ค้าแล้ว
อย่าตัดสินปริมาณการกินของคนจากรอบเอวซีครับป้า
ผมมันประเภทหนักกับ
กินทีละน้อย แต่กินบ่อยๆ ต่างหาก
บอกอะ เชื่อกันมั่งเด้
