สงกรานต์ไปอยู่เชียงใหม่มาครับ
ไม่ได้อยู่ในสมรภูมิสงกรานต์มานานแล้ว
สภาพก็ไม่ได้ต่างจากที่เคยเล่นมา
คือ คนเยอะๆ เสียงดังๆ และเปียกอับชื้น
(อนึ่ง ชอบเพลงนี้ของ Buddha Bless ชิบหาย)
รู้สึกสนุกอยู่ราว 23 นาทีแรก หลังจากนั้นเบื่อแล้ว
จากนั้นกระดกเบียร์ลงไปอีก 2 กระป๋อง
ซึ่งทำให้ความสนุกกลับมาอีกครั้ง...
และหายไปอีกรอบในเวลา 14 นาที...
ผมคงแก่เกินไปแล้วสำหรับการเล่นสงกรานต์...
ผมตั้งใจจะเขียนบล๊อกจากเชียงใหม่
แต่ปรากฏว่าสัญญาณ Wi-Fi ดีๆ เสถียรๆ หายากกว่าที่คิด
เลยเลิกล้มความคิด แล้วทำกิจกรรมอื่นแทน
ลงเอยด้วยการอ่านหนังสือจบไป 7 เล่มภายในเวลา 6 วัน
มีความสุขมาก
.
.
.
.
.
วันนี้ได้รู้ข่าวว่า แฟนเก่าเรามีรักใหม่
รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง
ผมรู้สึกผิดนิดๆ มาโดยตลอด
เพราะเขาเป็นแฟนเก่าที่เราหักอก
มันจึงเป็นการจบสิ้นความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยสวยงามนัก
และความรู้สึกของเขาที่มีต่อเราก็ดูเหมือนจะไม่เคยหายไปไหน
เพราะทุกครั้งที่ได้คุย msn กัน
เขามักยกเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาหวนอดีตเสมอ
ซึ่งทำให้ผมอึกอัก และต้องเปลี่ยนเรื่องทุกครั้ง
อีกอย่างคือ เขาไม่เคยมีใครใหม่อีกเลย
ซึ่งทำให้ผมรู้สึกอึดอัด เหมือนมันเป็นชนักปักหลัง
วันนี้เขาเล่าว่ากำลังตกหลุมรักคนอยู่คนหนึ่ง
ความรู้สึกแรกคือดีใจ ความรู้สึกที่สองคือโล่งอก
โล่งเพราะ
หนึ่ง เขาจะได้เลิกเศร้า
สอง เราจะได้รู้สึกผิดน้อยลง
ที่สุดแล้วผมเชื่อว่าคนเราต้อง move on นะ...
แต่ถึงจะพูดอย่างนี้ ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
ถ้าต้องมีอันเลิกรากับคนที่เรารักอย่างแท้จริง
มันจะยากแค่ไหนสำหรับผม ที่จะต้อง move on...
มันต้องไม่ง่ายแน่ ผมรู้
แต่ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่
มันก็ต้องทำซีนะ